CV mi, resume mü?

Belgeye CV mi resume mü dendiği çoğunlukla işin nerede olduğuna bağlıdır. Bazı yerlerde iki kelime farklı belgeleri anlatır; bazılarında birbirinin yerine kullanılır; akademide ise "CV" ikisinden de çok daha uzun bir şey demektir. Hangisinin beklendiğini bilmek, bir pazarlama pozisyonuna dört sayfalık akademik kayıt ya da yayın listenizi isteyen bir üniversite komitesine tek sayfalık özet göndermenizi önler.

İki kelime, üç belge

Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da resume neredeyse her iş için standart belgedir: bir ya da iki sayfa, pozisyona göre uyarlanmış, güncel ve ilgili deneyime odaklı. Orada "CV" — curriculum vitae — uzun akademik ya da tıbbi belge demektir: her yayın, hibe, konferans sunumu ve öğretim görevi, kaç sayfa tutarsa tutsun. Birleşik Krallık, İrlanda, Avustralya, Yeni Zelanda, Avrupa'nın çoğu, Türkiye, Güney Afrika ve Asya'nın büyük bölümünde "CV" (bizde özgeçmiş) sıradan iş başvurusu belgesinin adıdır ve kısa olması beklenir — bir Amerikalının resume dediği şeyin aynısı. Yani karışıklık adlandırmayla ilgilidir; işverenin hangi bölgede olduğunu bildiğinizde beklenen belge genellikle bellidir.

Adı ne olursa olsun, kısa belge

Kısa CV ya da resume'nin oturmuş bir şekli vardır: iletişim bilgileri, iki üç satırlık isteğe bağlı bir özet, madde işaretleriyle ters kronolojik sırada iş deneyimi, eğitim, beceriler ve ilgili olan ne varsa — diller, sertifikalar, bağlantılar. Uyarlanmıştır: iki farklı pozisyona başvuran aynı kişi, aynı geçmişin farklı yanlarını öne çıkaran iki biraz farklı belge göndermelidir. Seçicidir: her işin her görevini değil, yalnızca bu başvuruyu destekleyenleri listeler. Ve kısadır, çünkü görevi bir görüşmeyi hak etmektir, onun yerine geçmek değil. Bu rehberde sayfa uzunluğu, anahtar kelimeler ve format hakkında yazılan her şey bu belge içindir.

Akademik CV

Akademik CV tam bir kayıttır ve amaç eksiksizliktir: bir işe alım komitesi her hakemli yayını, tutarıyla birlikte her hibeyi, her konferans sunumunu, verilen her dersi, danışmanlık yapılan her öğrenciyi, her mesleki üyeliği görmek ister. Zamana göre değil kategoriye göre düzenlenir, ama her kategori içinde kayıtlar genellikle en yeniden başlar. Uzunluk dert değildir — beş, on ya da yirmi sayfa normaldir — ve kimse bölümleri yeniden sıralamanın ötesinde onu uyarlamaz. Uygulama kısa belge için yapılmıştır; yayınlar ve hibeler için özel bölümler kullanarak içinde akademik CV kurabilirsiniz, ama listeniz onlarca kalemi buluyorsa o belge özelinde bir kelime işlemci daha rahat gelebilir.

Her bölgede işe alımcıların beklediği

Kuzey Amerika'daki bir işe alım uzmanı, kariyerinin başındaki adaylar için bir, deneyimliler için iki sayfaya sığan, fotoğrafsız, doğum tarihsiz ve medeni durumsuz bir resume bekler. Birleşik Krallık'taki bir uzman iki sayfalık, yine fotoğrafsız ve iletişim bilgileri dışında kişisel bilgi içermeyen bir CV bekler. Kıta Avrupası'nda beklentiler ülkeye göre değişir: Almanya, Avusturya ve İsviçre'de fotoğraf ve doğum tarihi hâlâ yaygındır, Hollanda ve İskandinavya'da daha azdır; bazı adaylar AB genelinde kabul gören Europass formatını kullanır, gerçi birçok işe alımcı onu katı bulur. Avustralya, üst düzey pozisyonlarda üç sayfaya varabilen bir CV bekler. Türkiye'de fotoğraf ve kişisel bilgiler yaygındır. Bir bölgenin geleneklerinin belirli bir tercihi — fotoğraf, kişisel bilgiler, uzunluk — etkilediği yerlerde bu rehberin ayrı bir yazısı vardır ve dürüst özet şudur: geldiğiniz ülkenin değil, işin olduğu ülkenin geleneğine uyun.

Sınır ötesi başvuruyorsanız

İçinde her şeyin olduğu tek bir ana belge tutun ve her başvuru için değil, her bölge için bir sürüm üretin. Farklar çoğunlukla çıkarmalardan ibarettir: ABD ve İngiltere için fotoğrafı kaldırın, beklenmeyen her yer için doğum tarihini kaldırın, Kuzey Amerika'daki giriş seviyesi bir pozisyon için tek sayfaya indirin. İşverenin kullandığı kelimeyi kullanın — ilan "resume'nizi gönderin" diyorsa dosyaya resume deyin. Tarihleri her iki bölgede de yanlış okunamayacak bir formatta yazın (format ve yerleşim yazısına bakın). Bir ülkede Europass ya da Japon rirekisho gibi yaygın bir standart format varsa, varsaymadan önce işverenin bunu gerçekten isteyip istemediğine bakın; o ülkelerdeki birçok uluslararası işveren alışıldık bir CV'yi kabul eder.